Aardstralen

Aardstralen, onbekend en miskend
Het is een feit dat er stralingen bestaan. We hoeven maar aan zonnestralen, warmtestralen, röntgenstralen, radiumstralen, infrarode- en ultraviolette stralen, aan radio- en televisiestralen, radarstralen en kosmische stralen te denken.

Er bestaat ook een bodemstraling (aardstralen) boven ondergronds stromende wateraders. Hoe deze ontstaat is nog niet definitief verklaard. Er zijn onderzoekers die denken dat het hier om een reflectie van kosmische stralingen gaat, anderen denken dat het om diffuse (ongeordende) stralingen vanuit het binnenste van de aarde gaat, die door de ondergrondse wateraders worden gebundeld en van daaruit loodrecht door het aardoppervlak heen dringen.

Aardstralen stijgen op uit de aardkorstbreuken die miljarden jaren geleden zijn ontstaan bij het afkoelingsproces van
de aarde. Bij afkoeling ontstaan kristallen en tussen die kristalstructuren stijgen de aardstralen op.
In Nederland zijn die structuren meestal regelmatig, alleen in de beperkte heuvelgebieden kunnen ze grillig zijn. De afstanden van die lijnen kunnen verschillend zijn van streek tot streek. Gemiddelde afstand is 7 à 15 meter. Gemiddelde breedte is 80 à 120 cm. In de meeste gevallen doorkruisen die zones de woning diagonaal. Toen de mens nog veel meer natuurgebonden leefde was het vanzelfsprekend dat bij het bouwen of verbouwen er rekening werd gehouden met wateraders/aardstralen. Tegenwoordig bouwen we maar raak, zonder rekening te houden met de kwalijke invloeden van "aardstralingen"

• Vroeger werd een wichelroedeloper aangesproken om te bepalen waar een hoeve of woning werd "ingeplant" daar
  een voldoende hoeveelheid water van levensbelang was voor mens en dier in de toendertijd hoofdzakelijk
  agrarische samenleving.
• Van een modern waterdistributienet zoals tegenwoordig was immers geen sprake.
• De aanwezigheid van aardstraalzones werden zowel in woning als stallen gemeden daar bijna altijd problemen ontstonden boven die zones.
• De smalle straatjes uit vroeger tijden volgden bewust de aders zodat de woonruimtes in de woningen en vooral de slaapkamers werden gevrijwaard van de schadelijke straling.
  Zo zie je tegenwoordig nog oudere woningen waarvan de ene met de zijgevel en de andere met de voorgevel naar
  de straatzijde staat, afhankelijk van het wateraderpatroon.
• Op de landerijen zie je ook aan de plaats en opstelling van de boerderijen dat er rekening gehouden werd met de ondergrondse wateraders.
• Een waterput (steenput) werd toendertijd met de hand gegraven wat uiteraard een zwaar karwij was en beperkingen
  in diepte met zich meebracht.
  Dit zijn allemaal aanwijzingen dat het heel belangrijk was om vooraf de juiste plek van een ader te kennen.

          Bron van dit artikel: www.gezondhuis.be

                              

  

Voor wie zich wil verdiepen in het onderwerp is het boek van Käthe Bachler (1991). “Werken met de Wichelroede” een echte aanrader. Dit boek is verkrijgbaar in de boekhandel.
  bindwijze: paperback
  formaat: 14 x 21,5 cm
  omvang: 240 blz.
  illustraties: zwart/wit
  ISBN: 90 6556 084 X

naar boven